Duurzame Voeding voor Huisdieren
Andrew Knight
Hoogleraar Dierenwelzijn, Bournemouth, Engeland, Verenigd Koninkrijk
Voeding voor honden en katten wordt gedomineerd door ingrediënten van dierlijke oorsprong, maar de groeiende bezorgdheid over dierenwelzijn en het milieu leidt tot een toenemende interesse in duurzamere opties, zoals plantaardige en op kweekvlees gebaseerde diervoeding. Deze studie evalueerde de argumenten voor duurzame diervoeding aan de hand van het raamwerk van effectief altruïsme (schaal, verwaarlozing en hanteerbaarheid) en vond sterke steun voor alle drie de criteria.
Wereldwijd werd in 2018 minstens 9% van de jaarlijks gefokte landdieren gebruikt voor de voeding van honden en katten, waarbij gemiddeld meer werd geconsumeerd door honden (13) dan door gemiddelde mensen (9) per jaar. Overstappen op voedzaam veganistische diervoeding wereldwijd zou ongeveer zeven miljard landdieren en vele miljarden zeedieren kunnen redden van de slacht, terwijl er genoeg voedselenergie vrijkomt om 519 miljoen mensen te voeden. Alleen al de overgang naar veganistische voeding voor honden zou de uitstoot van broeikasgassen met 1,5 keer de jaarlijkse productie van het Verenigd Koninkrijk kunnen verminderen en land vrijmaken dat groter is dan Mexico. Ondanks deze voordelen krijgt duurzame diervoeding weinig financiering, aandacht of talent. Het probleem is echter wel degelijk oplosbaar: 13-18% van de huisdiereigenaren zou een veganistisch dieet overwegen als aan hun zorgen tegemoet wordt gekomen. Uitgaande van slechts één hond of kat per eigenaar, zou dit wereldwijd minstens 70 miljoen honden en 86 miljoen katten in staat stellen om over te stappen, waarbij de werkelijke aantallen waarschijnlijk vele malen hoger liggen. Kortom, duurzame diervoeding is een grotendeels over het hoofd geziene, maar zeer effectieve manier om de consumptie van landbouwdieren te verminderen, de milieuschade te beperken en de voedselzekerheid te verbeteren.
Copyright © Adviespraktijk voor Vogels | drs. Jan Hooimeijer. Niets van deze uitgave mag worden vermenigvuldigd of gekopieerd zonder schriftelijke toestemming van drs. Jan Hooimeijer. Het artikel in originele vorm delen is uiteraard wel toegestaan (en zelfs gewenst) onder de voorwaarde dat dit altijd met duidelijke bronvermelding gedaan wordt. Het artikel is met de grootste zorg samengesteld. Nochtans kan de auteur geen verantwoordelijkheid aanvaarden voor enige schade van welke aard dan ook voortkomende uit gebreken in de inhoud.
