Jane Goodall een icoon als etnologe en een voorbeeld voor velen, overleed op 01-10-2025 op 91-jarige leeftijd. Een groot gemis voor de wetenschap.
Door mij is Jane Goodall al die jaren als een rolmodel beschouwd. Haar belangrijkste doorbraak was het creëren van een relatie met chimpansees in de natuur op basis van wederzijds respect en wederzijds vertrouwen.
Een thematiek waar ook ik mij de afgelopen 45 jaar mee heb beziggehouden. Het geheim van Jane Goodall was hetzelfde geheim als het geheim van de leidster van de peuterspeelzaal. Het is ook mijn geheim omdat papegaaien, die iedereen bijten, mij niet bijten. Deze thematiek komt aan de orde in het boek: “Het Geheim van de Leidster van de Peuterspeelzaal”. De chimpansee op de cover representeert het geheim van Jane Goodall.
In 2010 werd, mede op initiatief van de Kliniek voor Vogels en Luitzen Santman als student diergeneeskunde, samen met Archaeopteryx, Het Jane Goodall Instituut en Stichting Papegaai een bijzonder symposium georganiseerd “The Animal Behaviour Symposium. A new approach to animal behavior, intelligence and welfare".
Hoofdspreekster was Jane Goodall. Daarnaast waren Dr. Irene Pepperberg, Prof. Jan van Hooff, Drs. Jan Hooimeijer, Drs. Valerie Jonckheer-Sheeny en Kayce Cover uitgenodigd om een bijdrage te leveren. Prof. P. Zwart was gevraagd om als dagvoorzitter te fungeren.
Het was een groot succes. Alleen al omdat de grootste collegezaal van de universiteit Utrecht met 500 deelnemers was uitverkocht en tal van mensen teleurgesteld moesten worden.
Een speciaal symposium over het anders aankijken tegen en omgaan met dieren, inspelend op hun intelligentie met de bedoeling om het welzijn van dieren te waarborgen.
Als we terugkijken dan is duidelijk dat alles wat door de sprekers/sters tijdens dit symposium is ingebracht volledig in de vergetelheid is verdwenen. Dat geldt helaas ook voor de inbreng van Jane Goodall die heeft laten zien dat het mogelijk is om een positieve relatie te creëren met chimpansees in de natuur. Mijn presentatie ging over het creëren van een relatie met dieren op basis van wederzijds respect en wederzijds vertrouwen. Daarbij inspelend op de intelligentie en de cognitieve vaardigheden bij dieren.
De hoop was dat dit symposium een verandering in gang zou zetten op de Faculteit Diergeneeskunde. Helaas hadden de collega’s van de Faculteit Diergeneeskunde, betrokken bij het gedrag en het welzijn van dieren, ervoor gekozen om niet aan dit symposium mee te doen.
Terugkijkend is de uitkomst dat het symposium niet het effect heeft gehad wat de organisatie en de sprekers hadden gehoopt.
